Ameland Het enige menselijke stukje Nederland?

Hillegom – februari 2003

Ameland laat zien hoe je met mensen moet omgaan, maar wordt tegengewerkt door regels en bureaucratie. Laten wij als maatschappij hier een les uit leren.

Al vanaf het moment dat bekend werd dat de asielzoekerscentra (AZC) op Ameland gesloten moesten worden, heeft men vanaf Ameland laten weten dat er op het eiland alleen asielzoekers verblijven die volledig zijn ingeburgerd op het eiland, en hierdoor een wezenlijk onderdeel zijn geworden van de samenleving op Ameland. De bevolking van Ameland wil graag dat deze mensen blijven, al was het alleen maar om de kinderen het gaande schooljaar af te laten maken.

De COA (centraal orgaan opvang asielzoekers) laat echter weten dat er hieromtrent regels zijn en dat die nageleefd moeten worden en heeft dit zelfs via de rechter weten af te dwingen. Nu is er op zich met die regels niks mis, om van tijdelijke opvangcentra over te schakelen op vaste centra is alleen maar toe te juichen, al was het alleen maar om dit soort gevallen in de toekomst te vermijden.

Maar, als mensen al 4 jaar op uitspraak wachten en ondertussen er alles aan gedaan hebben om opgenomen te worden in de maatschappij en hierin meer dan geslaagd zijn, en daarnaast door hun directe omgeving meer dan geaccepteerd zijn, wat zijn regels dan waard tegenover menselijkheid?
Zou het niet zo zijn dat, als wij deze mensen een kans geven op een gelukkig bestaan, en ze in Ameland gelukkig te laten zijn,
in plaats van ze op allerlei andere plekken in Nederland weer opnieuw te laten inburgeren, wij als maatschappij iets bereiken waar we heel erg trots op kunnen en mogen zijn ?

Fred van Loenen
Hillegom
Fjvanloenen@tiscali.nl


Regels frustreren medemenselijkheid
(volkskrant 15-02-2003)